میلیون ها کودک در ایالات متحده غذای کافی ندارند


تغذیه اساس سلامت است. به عنوان یک سرپناه ، غذا باید از حقوق بشر باشد. “

این ممکن است یک واقعیت غیرقابل انکار به نظر برسد ، اما 13 میلیون کودکی که انتظار می رود امسال از امنیت غذایی برخوردار شوند ، واقعیت متفاوتی را تجربه می کنند. این کودکان همیشه به غذاهای مغذی کافی دسترسی دارند تا بدن خود را از طریق رشد و نمو طبیعی رشد کرده و زندگی سالم و فعال داشته باشند. غذا چیزی است که آنها و خانواده هایشان برای دستیابی به آن تلاش می کنند.

هنگامی که کودکان غذای کافی ندارند ، عوارض آن بدتر می شود. کودکان گرسنه بیشتر به بیماری های خاصی مانند آسم مبتلا می شوند. ناتوانی های رشدی مانند مهارت های زبانی و حرکتی ؛ و چالش های اجتماعی و اخلاقی ناامنی غذایی می تواند منجر به نگرانی ها و رفتارهای مرتبط با غذا مانند حذف وعده های غذایی و نوشیدن زیاد شود. با توجه به اینکه کمپین های آموزشی و آموزشی ما برای بهبود کار می کنند ، گرسنگی می تواند منجر به ماندن بچه ها در مدرسه شود – تمرکز هنگام گرسنگی یا سردرد شدید دشوار است. برای مراقبین ، استرس و ناراحتی آنها به دلیل گرسنگی نیز بر فرزندان آنها تأثیر می گذارد. اگر کودک و خانواده اش در چند سال اول زندگی کودک دچار ناامنی غذایی شوند ، آثار آن می تواند مخرب باشد.

مانند سایر مسائل بهداشتی در کشور ، تفاوت های نژادی به دلیل سیستم نژادی وجود دارد: در حالی که از هر 12 نفر یک نفر در خانه های ناامن غذایی زندگی می کند ، از هر 6 نفر 1 نفر در لاتینکس ، 1 از 5 نفر در سیاه پوست و 1 در 4 نفر مردم آمریکایی آمریکایی

به گفته فادیلا ، اطمینان از دسترسی همه کودکان و خانواده های آنها نه تنها یک امتیاز ، بلکه یک ضرورت برای سلامتی و آینده همه خانواده ها است.

تحت تأثیر از دست دادن شغل و کاهش در طول همه گیری COVID-19 ، واقعیت گرسنگی در بسیاری از کودکان در یک سال و نیم گذشته غیرقابل تصور بوده است ، به طوری که برخی از برنامه های شریک ما خدمات غذا و توزیع را به طور دائمی یکپارچه کرده اند.

والدین نمی توانند کار کنند و باید امرار معاش کنند. آنها در نهایت غذا را قربانی می کنند تا مطمئن شوند فرزندانشان به مدت یک ماه غذای کافی دارند. ” “مطمئناً می تواند بر رشد آنها و غذایی که در دراز مدت انتخاب می کنند تأثیر بگذارد.”

در برنامه Fadhylla ، تیم به سرعت در حال افزایش نیاز به غذا با شروع همه گیری بود. آنها خدمات غذایی خود را ، که قبلاً قبل از همه گیری وجود داشت ، گسترش داده اند و همچنین از تسهیلات تأمین شده توسط CHF برای تحویل مستقیم غذا به بیمارانی که قادر به راه رفتن نیستند یا در خانه های دور افتاده در مناطق شهری زندگی می کنند ، استفاده می کنند.

با رفتن به جنوب در اورلاندو ، فلوریدا ، کودکان مشکلی مشابه را تجربه می کنند. همکاران ما در مدرسه سیار Teen Xpress School با احتیاط از خطوط توزیع غذا در مدارس محلی بازدید می کنند. در یکی از این ملاقات ها بود که آنها با تینا 11 ساله آشنا شدند. در طول معاینه پزشکی تینا ، آنها در مورد سلامت روانی و نیازهای خانوادگی او س askedال کردند. آنها دریافتند کسانی که از او مراقبت می کنند در طول بیماری همه گیر شغل خود را از دست داده اند ، حمل و نقل محدودی دارند و غذای کافی ندارند. آنها یک بسته غذایی به خانواده تینا دادند ، غذاهای منظم را تنظیم کردند و یک سفر میدانی را برنامه ریزی کردند تا ببینند آیا می توانند به رفع نیازهای خود ادامه دهند یا خیر.

ماریا کنترراس ، هماهنگ کننده مراقبت و برنامه شریک شریک ما در آیداهو و خدمات بهداشت خانواده ، می گوید: “اگر نیازهای اساسی شما برآورده نشده است ، بعید است که بتوانید سایر نیازهای سلامتی خود را برآورده کنید.” ماریا و تیمش شاهد افزایش نیازهای غذایی برای بیماران خود بوده اند. برنامه ماریا با کمک مالی صندوق سلامت کودکان به طور خاص برای نیازهای اجتماعی مرتبط با سلامت در طول بیماری همه گیر ، توانست جعبه های غذایی را در اختیار خانواده های نیازمند قرار دهد. هر جعبه یک خانواده چهار تا 14 غذایی را تغذیه می کند و حاوی دستور العمل هایی با استفاده از غذای ارائه شده است.

در حال حاضر در هجدهمین ماه اپیدمی ، سیاست های اتحادیه و دولت این نیازهای عظیم غذایی را برطرف می کند. رئیس جمهور بایدن افزایش 25 درصدی برنامه سوبسید (SNAP) را که در ماه اکتبر به اجرا درآمد تشویق کرد. چهل و دو میلیون آمریکایی در برنامه حضور دارند و 43 درصد آنها کودک هستند. در شهر نیویورک ، کل خانواده مدارس دولتی بین 820 تا 1320 دلار بابت کارت EBT در ازای هزینه های مدرسه که در طول بیماری همه گیر به دلیل آموزش از راه دور از دست رفته بود ، ارسال شد.

در خطوط اصلی جامعه ، ارائه دهندگان ما نیز متوقف نمی شوند. ماریا می گوید: “بسیاری از بیماران از غذای روی میز بسیار سپاسگزارند تا بتوانند برای فرزندان و خانواده خود غذا تهیه کنند.” برخی حتی می گویند: “تو زندگی من را نجات دادی” ، زیرا نمی دانند از کجا شروع کنند. اینها تنها برخی از داستانهایی است که ما پیدا کرده ایم. ”



دیدگاهتان را بنویسید