تخریب محیط زیست در روز روشن!؟


خودمان را گول نزنیم! همه می دانیم که «حجاب» دلیل اتفاقات اخیر کشور نیست. شکست اعتراضات چند هفته اخیر به پوشش زنان چیزی جز دادن آدرس اشتباه نیست. برای التیام درد و ریشه های بحران باید آن را بشناسیم و بشناسیم.

«حق» مردم در نقد شهروندی و شنیدن انتقاد و تغییر رویکرد انتقادی شهروندان، «وظیفه» دولت است.

اگر «انتقاد» اجتماعی از دولت شنیده شود، این به «اعتراض» نمی انجامد و اگر اعتراض اجتماعی از سوی حکومت به رسمیت شناخته شود، هرگز به آنچه «اختلال» در گفتمان سیاسیون گفته می شود، نمی انجامد.

تخریب سازمان یافته محیط زیست و منابع طبیعی با شعارهای پوچ «توسعه» و نابودی منابع مالی کشور نیز می تواند در کنار بسیاری از اظهارات دیگر زمینه ساز نارضایتی و اعتراض باشد. بیایید این واقعیت را تشخیص دهیم.

عجیب است که وقتی نام «سد گتوند» را می شنویم، تنها به یاد سازند گچساران و بزرگترین کارخانه تولید آب نمک جهان می افتیم. از سرنوشت مردم ۴۱ روستای غرق شده در مخزن سد گتوند چه می دانیم و چه کرده ایم؟

«سد کارون ۳» بیش از ۶۳ روستا و بیش از ۱۰ هزار نفر، «سد نرماب» ۴ روستا و بیش از ۱۲۰۰ نفر و «سد خرسون ۳» بیش از ۹ هزار نفر را آواره کردند. تکلیف و سرنوشت این آوارگان در این شرایط سخت اقتصادی چه خواهد بود؟

«سدفینسک» و «سد رودخانه زرم» به طور مستقیم مردم شش روستا و بیش از ۵۰۰ هکتار زمین کشاورزی را تحت تأثیر قرار می دهد و معیشت مردم بیش از ۲۰ روستای پایین دست این سدها به طور مستقیم باعث ایجاد مزاحمت های مداوم خواهد شد. امروز تکلیف تولیدکننده روستایی که به خاطر «مافیای آب» کارگر روزمزد حاشیه می شود چیست؟

اگر به بهانه اینکه گورستان روستای زادگاهش باید در مخزن سد باشد، دفن پیکر عزیز خانواده ای را متوقف کنیم و به افرادی که صدها سال در زمین کشاورزی خود کار می کنند دستور بدهیم. اگر فرش را ارزانتر از یک متر به شرکت بفروشند تا بنا به خواست “مافیای آب” سد معینی ساخته شود، نباید انتظار داشته باشیم که آواره ها ناامید شوند. و بی خانمان ها روزی اعتراض خواهند کرد؟ آیا واقعا پیش بینی این مسائل سخت است؟

منابع آب شهری توسط «مافیای معدن» تخریب می شود و چندین میلیارد اختلاس و فساد مالی در شرکت بهره بردار رخ می دهد.

منتقدان می پرسند چرا امسال بیش از ۹ هزار میلیارد تومان برای ساخت آن همه سد غیرضروری و پروژه های مخرب برای انتقال آب بین حوضه ها، غذای عمومی ارزان و ساماندهی کودکان کار و… پول نداریم؟ و ما باید یک سیاست “بدون یارانه” اتخاذ کنیم؟

شماره ۴۷۱ هفته نامه تجارت فردا

حنیف رضا گلزار