ایلام خلبان شیطان؟! ما آزمایشگاهیم؟/تعطیلات پنج شنبه ایلام اوج بی عدالتی و بی عدالتی را بردارید



تابناک ایلام علی اصغر اسدی :: استان ایلام از معدود استان هایی است که علیرغم مزیت های دینی که بر گردن انقلاب و نظام دارد، پشت آن زیر تیزی نگاه های تبعیض آمیز طبقات بالا و زخم زخم های پی در پی است. از طریق بی عدالتی و تبعیض.

مردمی که در دفاع از ملت مملکت مردانه سینه خود را از تیرهای دشمن شمردند تا دیگران در میان سنگینی سکوت و تبعیض لقب سینه غول را بگیرند و تاریخ دفاع را به بالا نگاه کنند. . پایین، انگار گروه های جنگ، صدای گلوله، غرش، هواپیماها، آبادی ها و مهاجرت ها برای این مردم بیگانه است!

بوی زخم گلوله و تیزی ترکش را خریدند، شیرینی مزایای مرزنشینان را آن ها و کارمندانشان می چشند که بعدها جنگ را در سریال ها و فیلم های جنگی تعبیر کردند!

استانی جنگ زده که جنگ با توسعه، شکافی به وجود آورده که وسعت محرومیت در وجودش عمیق شده است تا دیگران در پرتو هفت تومانی، طعم توسعه را برای خود و فرزندانشان چند دهه پیش بچشند!

مردمی با توقعات کمتر از همیشه در تاریخ که تاریخشان گواه روشنی بر محرومیتشان شده است و می توانند در بلای محرومیت به سوختن و سازندگی ادامه دهند، اما خطوط لوله عظیم نفت و گازشان برای توسعه و ساختن دیگران استفاده می شود. !

تاریخ را افرادی می‌سازند که با سکوت‌های طولانی و معنی‌دار خود تاریخ را شرمنده کردند، مردان و زنان مدیریتی که ساختارهای مدیریتی آنها سال‌ها بستری برای مدیران رانتی بود که فقط تخصص ویژه را به ارث بردند و اکنون آرزوها و “آرزوهای یک ملت متمدن”. سال‌ها گروگان گرفته می‌شوند و قهقهه‌های مستانه‌شان به بلندی ریش مردم رنج‌دیده تاریخ و تاریخ پرافتخارشان است.

استانی که همیشه پایلوت داستان شر و شر با کمک مدیران بوده است، به آزمایشگاهی برای آزمایش انواع طرح ها و دستورات بی هنر مدیران بی هنر تبدیل شد.

از همه آن اطاعت محض مدیران چسبیده به بوته های مدیریتی چسبنده اما لرزان تحمیل شده به مردم استان چشم پوشی کنیم، اما اکنون می توان از تلطیف مدیریتی ناعادلانه علیه کارکنانی که از حداقل های محروم هستند چشم پوشی کرد.

اکنون بار دیگر شاهد تیری دیگر از تیراندازان تبعیض هستیم، این بار بر پیکر کارکنان ایلامی که علیرغم برخورداری از حق ساختار مدیریتی کشور، اما بر خلاف سایر استان ها از بسیاری از حقوق محروم شده اند. پنج شنبه از یکدیگر! ضمناً به استناد ماده ۸۷ قانون خدمات مدیریت کشوری، ساعات کار کارکنان دولت ۴۴ ساعت در هفته تعیین شده و ترتیب و تنظیم ساعات کار ادارات توسط به پیشنهاد سازمان و تصویب هیأت و تغییر ساعت کار کارکنان در موارد ضروری مشروط به سقف مربوط به اداره مربوطه می باشد. تعداد ساعات تدریس معلمان و اعضای هیات علمی در طرح های طبقه بندی مشاغل مربوطه تعیین می شود.

چگونه باید چنین تبعیض آشکار و آشکاری بر کارکنانی که از انواع حقوق محروم هستند اعمال شود، در حالی که بهترین طعم یک کارمند ایلامی، یک لقمه نان سمون گرم و یک خوشه انگور از جیب خودش است، اما منوی ناهار کارمندان پایتخت آزاد است. !

چگونه می توان یک ماده قانونی را برای همه کارمندان دولت به طور مساوی نوشت اما کاربرد آن برابر نیست؟ اگر روز پنجشنبه باید برای کارمندان تهران، اصفهان، شیراز، تبریز و… تعطیل باشد، چرا باید آن حق برای یک ایلامی که از حقش محروم است پایمال شود؟

آیا این نوع رفتار با کارکنان ایلامی جز در راه بی عدالتی و تبعیض معنایی خواهد داشت؟ آیا این رفتار ناشی از اطاعت مدیران ایلام برای تبدیل ایلام به انواع خلبانان بی هنر نیست؟

مدیرانی که دیروز با خوشحالی اعتباراتی را که حق مردم این نظام بود به وسط برگرداندند، با مدیرانی که زودتر از موعد قول ساختن نردبان برای ایلام را به پایان ساخت پس از جنگ برای ایلام دادند.بنجالاندو معادل است. مسئول حقوق ضایع شده این مردم است و امروز مدیرانی که ایلام را پایلوت رفع تعطیلی پنجشنبه با اطاعت محض قرار دادند، سردمداران مسئولیت و بی ارزشی و پرچم کسانی هستند که حقوق این مردم را تضییع می کنند!

در نهایت این تصمیم زاییده تصمیم مغزی است که انبوهی از خواسته های برآورده نشده یک ملت را به عنوان سوخت می بیند که تبدیل به یک بحران بزرگ اجتماعی و امنیتی شده است و حالا با ایجاد نارضایتی دیگر، آیا به این موضوع دامن زده اند. آتش!!!