آزمایش دیفرانسیل خون | Rdiet


آزمایش افتراقی خون چیست؟

آزمایش افتراقی خون می تواند سلول های غیر طبیعی یا نابالغ را تشخیص دهد. همچنین می تواند عفونت، التهاب، لوسمی یا اختلال سیستم ایمنی را تشخیص دهد.

پزشک شما ممکن است آزمایش افتراقی خون را به عنوان بخشی از یک معاینه معمول سلامت تجویز کند.

آزمایش افتراقی خون اغلب بخشی از شمارش کامل خون (CBC) است. CBC برای اندازه گیری اجزای زیر از خون شما استفاده می شود:

  • گلبول های سفید خون که به توقف عفونت کمک می کنند
  • گلبول های قرمز که حامل اکسیژن هستند
  • پلاکت ها که به لخته شدن خون کمک می کنند
  • هموگلوبین، پروتئین موجود در گلبول های قرمز خون که حاوی اکسیژن است
  • هماتوکریت، نسبت گلبول های قرمز به پلاسما در خون شما

اگر نتایج CBC شما در محدوده طبیعی نباشد، آزمایش افتراقی خون نیز ضروری است.

پزشک شما همچنین در صورت مشکوک بودن به عفونت، التهاب، اختلال مغز استخوان یا بیماری خودایمنی ممکن است آزمایش افتراقی خون را تجویز کند.

پزشک سطح گلبول های سفید را با آزمایش نمونه ای از خون شما بررسی می کند. این آزمایش اغلب در آزمایشگاه بالینی سرپایی انجام می شود.

ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی در آزمایشگاه از یک سوزن کوچک برای گرفتن خون از بازو یا دست شما استفاده می کند. هیچ آمادگی خاصی قبل از آزمایش لازم نیست.

یک متخصص آزمایشگاه یک قطره خون از نمونه شما را روی یک لام شیشه‌ای شفاف می‌ریزد و آن را آغشته می‌کند تا خون در اطراف پخش شود. سپس اسمیر خون را با رنگی رنگ آمیزی می کنند که به تمایز انواع گلبول های سفید در نمونه کمک می کند.

سپس متخصص آزمایشگاه تعداد هر نوع گلبول سفید را می شمارد.

متخصص ممکن است یک شمارش دستی خون انجام دهد و تعداد و اندازه سلول های روی اسلاید را به صورت بصری شناسایی کند. متخصص شما ممکن است از شمارش خون خودکار نیز استفاده کند. در این مورد، یک دستگاه سلول های خونی شما را بر اساس تکنیک های اندازه گیری خودکار تجزیه و تحلیل می کند.

فناوری شمارش خودکار از روش‌های الکتریکی، لیزری یا تشخیص عکس استفاده می‌کند تا تصویر بسیار دقیقی از اندازه، شکل و تعداد سلول‌های خون در یک نمونه ارائه کند.

یک مطالعه در سال ۲۰۱۳ نشان داد که این روش‌ها حتی در انواع مختلف ماشین‌هایی که شمارش خودکار خون را انجام می‌دهند، بسیار دقیق هستند.

اگر در زمان آزمایش از داروهای کورتیکواستروئیدی مانند پردنیزون، کورتیزون و هیدروکورتیزون استفاده می‌کنید، ممکن است تعداد ائوزینوفیل، بازوفیل و لنفوسیت‌ها دقیق نباشد. قبل از انجام آزمایش به پزشک خود اطلاع دهید که آیا هر یک از این داروها را مصرف می کنید.

خطر عوارض ناشی از خونگیری بسیار ناچیز است. برخی از افراد درد خفیف یا سرگیجه را تجربه می کنند.

پس از آزمایش، ممکن است کبودی، خونریزی خفیف، عفونت یا هماتوم (یک برآمدگی پر از خون در زیر پوست شما) در محل سوراخ ایجاد شود.

ورزش شدید و سطوح بالای استرس می تواند بر تعداد گلبول های سفید خون، به ویژه سطح نوتروفیل شما تأثیر بگذارد.

مقداری مطالعات نشان دهید که رژیم گیاهخواری می تواند باعث شود تعداد گلبول های سفید خون شما کمتر از حد طبیعی باشد. با این حال، دلیل این امر مورد توافق دانشمندان نیست.

افزایش غیر طبیعی یک نوع گلبول سفید می تواند باعث کاهش نوع دیگری شود. هر دو نتیجه غیر طبیعی می تواند به دلیل یک بیماری زمینه ای باشد.

مقادیر آزمایشگاهی ممکن است متفاوت باشد. به گفته آکادمی دندانپزشکی کودکان آمریکا، درصدها گلبول های سفید در افراد سالم به شرح زیر است:

  • ۵۴ تا ۶۲ درصد نوتروفیل ها
  • ۲۵ تا ۳۰ درصد لنفوسیت
  • ۰ تا ۹ درصد مونوسیت
  • ۱ تا ۳ درصد ائوزینوفیل
  • ۱ درصد بازوفیل

یک افزایش درصد نوتروفیل ها در خون شما می تواند به این معنی باشد که شما دارید:

  • نوتروفیلی، یک اختلال گلبول سفید است که می تواند ناشی از عفونت، استروئیدها، سیگار کشیدن یا ورزش شدید باشد.
  • یک عفونت حاد، به ویژه عفونت باکتریایی
  • استرس حاد
  • بارداری
  • التهاب، مانند بیماری التهابی روده یا آرتریت روماتوئید
  • آسیب بافتی در اثر تروما
  • لوسمی مزمن

آ کاهش درصد نوتروفیل ها در خون شما می تواند نشان دهد:

  • نوتروپنی، یک اختلال گلبول سفید است که می تواند ناشی از عدم تولید نوتروفیل در مغز استخوان باشد.
  • کم خونی آپلاستیک، کاهش تعداد سلول های خونی تولید شده توسط مغز استخوان
  • یک عفونت باکتریایی یا ویروسی شدید یا گسترده
  • شیمی درمانی یا پرتودرمانی اخیر

یک افزایش درصد لنفوسیت ها در خون شما ممکن است به دلیل:

  • لنفوم، یک سرطان گلبول سفید خون که از غدد لنفاوی شما شروع می شود
  • یک عفونت باکتریایی مزمن
  • هپاتیت
  • مولتیپل میلوما، سرطان سلول های مغز استخوان شما
  • یک عفونت ویروسی مانند مونونوکلئوز، اوریون یا سرخک
  • لوسمی لنفوسیتی

آ کاهش درصد لنفوسیت ها در خون شما می تواند نتیجه موارد زیر باشد:

  • آسیب مغز استخوان در اثر شیمی درمانی یا پرتودرمانی
  • عفونت HIV، سل یا هپاتیت
  • سرطان خون
  • عفونت شدید، مانند سپسیس
  • یک اختلال خود ایمنی، مانند لوپوس یا آرتریت روماتوئید

آ افزایش درصد مونوسیت ها در خون شما می تواند ناشی از:

  • بیماری التهابی مزمن، مانند بیماری التهابی روده
  • یک عفونت انگلی یا ویروسی
  • یک عفونت باکتریایی در قلب شما
  • یک بیماری عروقی کلاژن، مانند لوپوس، واسکولیت، یا آرتریت روماتوئید
  • انواع خاصی از سرطان خون

یک افزایش درصد ائوزینوفیل ها در خون شما می تواند نشان دهد:

  • ائوزینوفیلی که می تواند ناشی از اختلالات آلرژیک، انگل ها، تومورها یا اختلالات گوارشی (GI) باشد.
  • یک واکنش آلرژیک
  • التهاب پوست، مانند اگزما یا درماتیت
  • یک عفونت انگلی
  • یک اختلال التهابی، مانند بیماری التهابی روده یا بیماری سلیاک
  • سرطان های خاص

یک افزایش درصد بازوفیل ها در خون شما ممکن است ناشی از:

  • یک آلرژی غذایی جدی
  • التهاب
  • سرطان خون

در صورت افزایش یا کاهش مداوم سطح هر یک از انواع گلبول‌های سفید خون، احتمالاً پزشک آزمایش‌های بیشتری را تجویز خواهد کرد.

این آزمایشات می تواند شامل بیوپسی مغز استخوان برای تعیین علت زمینه ای باشد.

پس از شناسایی علت نتایج غیرطبیعی، پزشک گزینه های مدیریتی را با شما در میان می گذارد.

آنها همچنین ممکن است یک یا چند آزمایش زیر را برای تعیین بهترین گزینه برای درمان و پیگیری شما سفارش دهند:

  • تست شمارش ائوزینوفیل
  • فلوسیتومتری، که می تواند تشخیص دهد که آیا تعداد بالای گلبول های سفید ناشی از سرطان های خون است یا خیر.
  • ایمونوفنوتایپینگ، که می تواند به یافتن بهترین درمان برای شرایط ناشی از تعداد غیر طبیعی سلول های خونی کمک کند.
  • آزمایش واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR)، که نشانگرهای زیستی را در مغز استخوان یا سلول‌های خون، به‌ویژه سلول‌های سرطانی خون اندازه‌گیری می‌کند.

ممکن است بر اساس نتایج آزمایش افتراقی و آزمایش‌های بعدی، آزمایش‌های دیگری لازم باشد.

پزشک شما راه‌های زیادی برای تعیین و درمان علل تعداد غیرطبیعی سلول‌های خونی دارد، و کیفیت زندگی شما احتمالاً ثابت می‌ماند، اگر بهبود نیابد، پس از یافتن علت.



Source