شرکت شهرک صنعتی به تعهدات خود در قبال شهرک صنعتی شباب و شرکت کوشاب غرب عمل می کند / شرکت کوشاب غرب (هایسنسه) ابروی صنعت بی راماق ایلام



تابناک ایلام علی اصغر اسدی ::صنعت، تولید و اشتغال سه کلید واژه و نقش آفرین در هر جامعه ای هستند که زنجیره ارزشی را برای اقتصاد تشکیل می دهند و به جامعه امنیت، شکوفایی و امید می بخشند.

یقیناً هر شرکتی که صنعت قوی داشته باشد و احیا و ایجاد صنعت را سرلوحه برنامه های خود قرار دهد، اساس یک اقتصاد پویا را در قالب توالی تولید و اشتغال تشکیل خواهد داد.

بر این اساس در شرکت هایی که توسعه پایدار را بیش از سایر مولفه های توسعه هدف قرار داده اند، توجه به حمایت از صنعت و تولید و برنامه ها و طرح های توسعه از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

با وجود سابقه طولانی کشورمان در صنعت و تعریف برنامه های توسعه به دلیل نبود سازوکار مشخص، این صنعت نتوانسته در رقابت با همتایان خود در سایر کشورها جهشی چشمگیر برای تکمیل چرخه اقتصادی از خود نشان دهد.

بررسی تاریخ صنعتی کشور نشان می دهد که قدمت فعالیت صنایع بزرگ و مادر مانند مهندسی مکانیک، خودروسازی، صنعت فولاد و … از سایر کشورهای توسعه یافته بیشتر است اما در زمانی که صنعتی شدن متوقف شده بود. در سطح شش برنامه باقی ماند و متوقف شد

اگرچه در سال های اخیر رهبری انقلاب با درک علمی از نقش تولید و اشتغال در جایگاه اقتصاد کشور، سال ها را درگیر دانسته اند، اما دست اندرکاران امور اجرایی با توقف هایی در بوروکراسی و قوانین دست و پا گیر، مانع از جهش مورد انتظار در تولید شد و صنعت اقتصاد پویا را پیش نیاز ایجاد نکرد.

نگاهی به وضعیت صنعت، تولید و اقتصاد کشور نشان می دهد که با وجود تعریف برنامه های شش گانه توسعه، کشورمان نتوانسته به رشد صنعتی مطلوبی دست یابد که این امر منجر به تولید پایدار در مقایسه با رقبای خود می شود.

اکثر صنایع فرزندپروری فعال در کشور که نقش پررنگی دارند متعلق به گذشته است و به عنوان مثال وجود صنعت خوداتکایی در کشور، این صنعت با سایر رقبای آسیایی خود فاصله زیادی دارد.

و این توقف و محقق نشدن برنامه های توسعه و صنعتی شدن ریشه در فقدان راهبرد، ترجیح سیاست ها بر سایر مولفه ها، نبود برنامه منسجم برای حمایت از توسعه، عدم حمایت از نخبگان و بوروکراسی دست و پا گیر اداری دارد.

با وجود برنامه ریزی های انجام شده، صنعت سیر رو به کاهش است و بخش بزرگی از صنایع کوچک و متوسط ​​شهرهای صنعتی تعطیل و یا در خطر تعطیلی هستند.

در این میان صنعتگران با اتکا به سرمایه و دانش خود صنایع بزرگی را در نقاط مختلف کشور ایجاد کرده اند که علیرغم کارآمدی این صنایع در اقتصاد و اشتغال کشور، به دلیل عدم حمایت دولت و گاه با سنگ اعتماد، راه انحراف آنها اهداف خود را پیش روی خود می بینند

اگرچه در استان منقرض شده ایلام به دلایلی مانند جنگ هشت ساله عمر کوتاهی دارد، اما همزمان با جرقه ایجاد شهرها و نواحی صنعتی، شاهد تولد چندین صنعت کوچک و بزرگ بوده ایم.

اما در عین حال با ایجاد موانعی که عمدتاً ناشی از بی برنامگی، عدم آگاهی، عدم مطالعه، ضعف در بازاریابی و ناتوانی در رقابت با سایر صنایع همتا است، بسیاری از آنها بسته شده و یا به دلیل ایراد گیر و دار. تخلفات بانکی با قیمت پایین در توقیف بانک ها گرفتار شد. عاملان کشف و تعدادی از صنعتگران نیز از زندان آزاد شدند.

شرکت کوشاب غرب (هایسنسه) نگین سپهر صنعت ایران

اما علیرغم همه انگیزه های ناامیدکننده ای که در این زمینه مشهود است، هنوز هم هستند صنعتگرانی که با شجاعت، مهارت و زره مقاومت در برابر سختی، با تکیه بر دانش، مهارت و آینده نگری خود، صنایعی را ایجاد می کنند که همگی مؤلفه های مؤثر در توسعه هستند. .

شرکت کوشاب غرب تحت لیسانس هایسنس که با شهامت صنعتگر جوان ققنوس وار از خاکستر صنعت سوزانده شده استان و کشور متولد شده است را باید نمونه بارز این نوع صنایع خوداشتغالی نامید.

صنعتی پویا و جوان که با پشتکار مدیری خلاق و جوان و با تلاش روزافزون بنیانگذار خود همچون نگینی درخشان در صنعت ایلام و ایران می درخشد.

کمتر کسی است که گوش، چشم و حس چشایی او با نام هایسنس بیگانه باشد، کارخانه تولید نوشابه که شهرتش علیرغم تفاوت ها مرزها را رد کرده و با صنایع آفرینش پر افتخارش چنین ادعایی می کند. به عنوان رانی، که از حمایت او برخوردار است، این صنعت را پشت سر خود دارد.

هایسنس امروز مدال افتخار یک دهه تولید خلاق را در اختیار دارد و به تدریج سکوهای افتخار را یکی پس از دیگری به عنوان برند صنعت ایلام با تکنولوژی روز دنیا در میان رقبای ایرانی و منطقه ای خود می گیرد.

صنعتی پویا که در کنار اشتغال زایی برای تقریباً صد نفر از جوانان استان، درک واقعی اراده و توانایی، اما وجود آوازه ای که این تولید به این صنعت بخشیده است، به وجود آورده است. استان، اما با بی تفاوتی زیاد مسئولین

حتی اگر این صنعت با اتکا به توان و دانش مدیران خود و بدون تحمیل هزینه های دولتی در کنار نقش آفرینی در اقتصاد استان و کشور یکی از چالش های اساسی پیش روی استان یعنی اشتغال را حل کرده باشد اما به نظر می رسد که چشمان ضعیف اعتماد قادر به دیدن درخشش این صنعت نیست.

زیرا زمانی که این درخشش به چشم نهادهای متولی صنعت مانند نواحی صنعتی رسید، امروز به جای موانعی بر سر راه ایجاد فازهای دیگر و تعداد نسل های کارگری که از مرز چند صد نفر فراتر می رود، حمایت و پاکسازی می کند. نباید منتظر رفع حداقل نقص بود.

شهرهای صنعتی از دپوهای صنعت کشور محسوب می شوند که شهرهای صنعتی موظفند زیرساخت های اعزام صنعتگران را فراهم کنند و پایه های صنعتی استان را تقویت کنند، اما ضعف کارکردها آنقدر آشکار است که حتی ناامیدی نیز احساس می شود. صنعت اعتماد به نفس مثل کوشاب غرب. تزریق شده است

شهرک صنعتی سرابله که امروزه صاحب شرکت معروف و معروف کوشاب غرب (هایسنس) است، نتوانست حداقل هایی مانند محیطی تمیز و زیبا را فراهم کند و از زیرساخت های اولیه مانند آسفالت معابر، روشنایی معابر، آبرسانی، جدول گذاری بهره برد. و مهمتر از آن

فلسفه وجودی شهرهای صنعتی ایجاد زیرساخت ها و حمایت از صنعتگران، حمایت و تشویق حضور و عزم صنعتگران در این مکان های صنعتی است، اما آنها مانند شرکت های بازرگانی تنها هدفشان فروش زمین در قیمتی که با شرایط و امکانات متعادل نباشد.

وقتی دیده می شود که شرکت تولیدی مانند کوشاب غرب با اتکا به توان خود، خون بر رگ صنعت استان ریخته است، برای این سهل انگاری ها، عدم حمایت و ایجاد زیرساخت ها برای تداوم و توسعه این صنعت و… فضاسازی برای شکل‌گیری صنایع دیگر آیا می‌توانید به غیر از سنگ‌اندازی و مواجهه با چالش‌ها، برخلاف شعار سال، عنوانی برای آن پیدا کنید؟!

چطور ممکن است اگر صنعتی شهرت داشتن تک تک اجزای یک صنعت پیشرو برای صنعت کشور را دارد، مدیرانش باید از نبود آسفالت جاده های آن گلایه داشته باشند و برای یک ملک کوچک به شهر صنعتی کمک نکنند. حل اختلافات؟!

مدیران شهرک صنعتی باید پاسخگوی رفتار غیرحرفه ای خود با صنعت پویای استان باشند که در سطح ملی و بین المللی می درخشد.

چرا علیرغم گذشت یک سال از تصویب ستاد تسهیل استان مبنی بر رفع موانع توسعه فازهای این جامعه از جمله حل اختلاف املاک و واگذاری زمین به قیمت قطعی یا در ادامه استفاده از اراضی استیجاری برای منابع طبیعی، این موسسات نباید به وظایف خود در قبال این شرکت عمل نکنند؟!

جای تاسف است که این عدم رعایت تکلیف قانونی جلسه تسهیل گری در حالی صورت می گیرد که امضای مدیران این موسسات ضمیمه صورتجلسات است، گویی خود این مدیران می دانند که جلسات و صورتجلسات در کشور ما نیست. یک اقدام پیشرونده برای کمک به توسعه به عنوان برگ های بی فایده برای پر کردن خانه چک لیست های ارزیابی عملکرد در نظر گرفته می شود!

و این همان نگاهی است که امروزه به عنوان چالشی جدی برای توسعه کشور در داخل هر سازمانی جلوه می کند